თქვენი ქალაქი
თბილისი
 Заказать звонок
x
+
ჩვენი კოორდინატები
ჭავჭავაძისგამზირი 33 +995 322 00 13 12
ადრეული დაჯავშნა ON-LINE დაჯავშნა
13°C

მეცოვო. დასვენება და ტურები2018

აღწერა

მეცოვო - საბერძნეთის ულამაზესი ტრადიციული ქალაქი

მეცოვო - საბერძნეთის ეპირის რეგიონის ქალაქი, რომელსაც ამფითეატრის ფორმა აქვს და განთავსებულია პინდოსის მთის მეცოვიტიკოს ფერდობზე.  უმშვენიერესი დასახლება მდებარეობს 1200 მეტრ სიმაღლეზე პინდოსის ფერდობზე, მწვანე ფიჭვებსა და ნაძვებს შორის. პერესტერისა და კატარას მწვერვალებიდან ეშვება 5 მდინარე: პინიოსი, აოსი, აქელოსი, ალიაკმონასი და არახნოსი. ეს არის ადგილი, სადაც ბუნებამ დიდსულოვნება და ხელგაშლილობა გამოავლინა და არაჩვეულებრივი პეიზაჟებით დააჯილდოვა ეს პატარა ქალაქი.

აქ ყველა სახლი ეპირისთვის დამახასიათებელ ტრადიციულ არქიტექტორულ სტილშია აშენებული: ქვის კედლებითა და ხისა და კრამიტის სახურავებით.

ქალაქის სახელწოდება ერთ-ერთი გავრცელებული ვერსიის თანახმად გამომდინარეობს

შემდეგ ▼

სიტყვების «მესო»-სა და «ვუნო»-ს შემოკლებიდან (ბერძნულად ნიშნავს სოფლის ადგილმდებარეობას მთებში). მეორე ვერსიის თანახმად - მეცოვო - სლავურად  «mets + ovo», ნიშნავს  «დათვების სოფელს». დადის ლეგენდები, რომ სოფელი ძველი ქალაქის პარორეასის ნანგრევებზეა აშენებული, სადაც რომაელებმა ააშენეს ფორპოსტები კოლონისტების გადაადგილებისა და განსახლებისთვის, ისინი რეგიონებს ლათინურ სახელებს უწოდებდნენ. ამიტომ ვარაუდობენ, რომ "Imperatore"-ის ადგილას (სოფელში) ოქტავიასთვის ( იმპერატორ ცეზარის დისა და მარკ ანტონის ცოლისთვის) აშენდა სასახლე. 
 

მეცოვოში ცხოვრობს 4.000 მაცხოვრებელი, რომლებიც ძირითადად დაკავებულნი არიან სოფლის მეურნეობითა და ტურიზმით. აღსანიშნავია, რომ ამ რეგიონში მაცხოვრებელთა უმეტესობა საუბრობს ბერძნული ენის ვალაჟურ დიალექტზე (ბერძნული და ლათინური ენების შენარევი), რომელიც არსებითად განსხვავდება იმ ენისგან რომელზეც საუბრობს დანარჩენი საბერძნეთი. გარდა ამისა, მეცოვო -  ეროვნული მოღვაწეების სამშობლოა. აქ დაიბადნენ: გეორგიოს ავეროვი, ნიკოლაოს სტურნაროსი და მიხალის ტოსიტსი.

 

შემდეგ ▼

იორგოს ავეროვი (გეორგიოს ავეროფი, 1815-1899) - ბერძენი ვაჭარი და ქველმოქმედი. კომერსანტის ნამდვილი გვარია - ავერინოსი, რუსეთში ხშირი მოგზაურობებისა და საქმიანი კავშირების წყალობით მისი გვარი დროთა განმავლობაში შეიცვალა და გახდა «ავეროვი». გიორგი ავეროვმა დააარსა უამრავი სკოლა საბერძნეთსა და ეგვიპტეში, ასევე პირველი თანამედროვე ოლიმპიური თამაშებისთვის აღადგინა ძველი მარმარილოს სტადიონი ათენში. 
Йоргос Аверов (Георгиос Авероф, 1815-1899) – греческий купец, филантроп. Настоящая фамилия коммерсанта - Аверинос, однако благодаря частым поездкам в Россию и деловым связям с русскими, фамилия со временем изменилась на «Аверов». Георгий Аверов основал большое количество школ в Греции и Египте, а также восстановил древний Мраморный стадион в Афинах во время подготовки к первым Олимпийским играм современности.

სოფლის ცენტრალური და ერთადერთი მოედანი უნიკალურ ადგილს წარმოადგენს, რომელიც გიგანტური ხეების ჩრდილით არის გარშემორტყმული. მოედნის პერიმეტრზე განლაგებულია სასტუმროები და ქსენონასები (საბერძნეთის ტრადიციული სამთო სასტუმროები), რესტორნები, კაფეები და მაღაზიები ტრადიციული ყველითა და რეგიონის სხვა ცნობილი პროდუქტებით!
Центральная и единственная площадь деревни является уникальным местом, окруженным тенью гигантских деревьев. По периметру площади расположены отели и ксенонасы (традиционные горные гостиницы Греции), рестораны, кафе и магазины с традиционными сырами и другими знаменитыми продуктами области!

მოედანთან ახლოს მდებარეობს აგია პარასკევას ტაძარი. იგი 1511 წელს აშენდა და 1888 წელს იქნა რეკონსტრუირებული. მოჩუქურთმებული კანკელის, წმინდა ჭურჭელის და ნაქარგი ოქროს სახარებისა ტაძარში აუცილებლად უნდა ნახოთ რავენიის მოზაიკა, რომელიც საბერძნეთში ერთადერთია.
Рядом с площадью расположен собор Агиа Параскеви. Церковь была построена в 1511 году и реконструирована в 1888 году. Кроме резного иконостаса, священной утвари и  вышитого золотом Евангелие, в храме  стоит полюбоваться великолепной мозаикой Равенны, которая является единственной в Греции.

აგია პარასკევას ტაძრის მოპირდაპირედ მდებარეობს სამი წყარო, რომლის წყალსაც მოგზაურისთვის წარმატება მოაქვს. ....... დღეს მეცოვო - ყველაზე მსხვილი ვილაჟის სოფელია და საბერძნეთის ერთ-ერთი პოპულარული ზამთრის ტურისტული მიმართულება.
Напротив церкви Агиа Параскеви находятся три источника, вода из которых обещает страннику удачу на его пути. Там, под платанами восседают старейшины-мецовитяне в  традиционной  греческой одежде, ведущие философские разговоры о жизни. Сегодня Мецово – самая крупная волажская деревня и одно из самых популярных зимних туристических направлений Греции.

 



ღირშესანიშნაობები

წმ. ნიკოლოზის მონასტერი მდებარეობს სოფელთან ახლოს მეცოვიკოს სანაპიროზე. აქ პატივს მიაგებენ არამარტო წმინდა ნიკოლოზს არამედ მეცოვიტიკის წმინდანებსაც, რომლებიც 1617 წელს ცოცხლად დაწვეს ტრიკალიში . ტაძარში ნახავთ იშვიათ ბიზანტიურ ფრესკებს.
Монастырь Св. Николая Чудотворца недалеко от деревни на берегу Мецовико. Там чествуют не только знаменитого Святого Николая, но и мецовитиских святых, которых сожгли заживо в Трикале в 1617 году. В храме увидите редкие византийские фрески.

ავეროფის გალერეა XIX -XX საუკუნეების ბერძენი მხატვრების ნამუშევრებით.
Галерея Авероф с работами греческих художников 19-го и 20-го веков.

ავეროფის ფონდის ყველის საწარმო, სადაც მეცოვოს ცნობილი ყველის ყიდვაა შესაძლებელი, ისეთების როგორიც ცნობილი შებოლილი ყველი მეცოვონე, რომელიც იბოლება არომატული მცენარეებით.
Завод по производству сыра фонда Авероф, где есть возможность приобрести знаменитые сыры Мецово, такие как известный копченый сыр Мецовоне, который коптится ароматическими травами.


Винодельня Катои Авероф, где помимо возможности купить вино, вы можете его продегустировать.


Озеро Источников Аооса, расположенный на плато Полицон. 


Сыры Мецово

მეცოვო - საბერძნეთის ყველის დედაქალაქი
Мецово - сырная столица Греции

მეცოვოს ქალაქი თავისი ყველით ცნობილია არამხოლოდ საბერძნეთში არამედ მის ფარგლებს გარეთაც. დილიდან გვიან საღამომდე ლამაზი მაღაზიები ქალაქის ცენტრალურ მოედანზე ადგილობრივებსა და ტურისტებს სთავაზობენ თავის პროდუქციას: ხალხური რეწვის ნიმუშებს, თაფლს, ღვინოსა და ცნობილ ყველს. 
Городок Мецово известен во всей Греции и за ее пределами своими сырами. С утра и до позднего вечера живописные магазинчики на центральной площади городка предлагают жителям и туристам свою продукцию: народные поделки, мед, вино и свои знаменитые сыры.

აქ შეძლებთ გასინჯოთ სხვადასხვა მათგანი: «ვლახოტირი» ცხვრისა და ძროხის რძისგან დამზადებული სასიამოვნო მსუბუქი გემოთი, მეტნაკლებად მყარი «არხონტიკო», მყარი «ვლახა», კლასიკური «კეფალოგრავიერა», მყარი და მლაშე «კეფალოტირი», ტრადიციული «კასერი», მსუბუქი «ანფოტირო», მშრალი «მიზიტრა», ნაზი «გრავერა» და განსაკუთრებული გემოთი «კეფალოპარმეზანა», ასევე «პარმეზანუ» და სხვა მრავალი. 
Здесь вы сможете попробовать самые разные из них: «Влахотири» из овечьего и коровьего молока с приятным мягким вкусом, менее твердый «Архонтико», твердый «Влаха», классический «Кефалогравьера», твердый и соленый «Кефалотири», традиционный «Кассери», легкий «Анфотиро», сухой «Мизитра», нежный «Гравьера» и особенный по вкусу «Кефалопармезана», а также «Пармезану» и еще много других.

რთულია ყველას გასინჯვა! მაგრამ თუ აქ მოხვდებით აუცილებლად წაიღეთ თან ცნობილი «მეცოვონე» და «მეცოველუ».
Всех не перепробуешь! Ну а побывать здесь и не увезти с собой  знаменитые «мецовоне» и «мецовелу»  просто не получится!

«მეცოვონე»

ნახევრად მყარი შებოლილი ყველი კოროვევოდან, ცხვრისა და თხის რძისგან დამზადებული გარედან ოქროსფერი შეფერილობის (ახლოდან მოყავისფრო) შიგნიდან თეთრი (ახლოდან ჩალისფერი). მზადდება ელასტიური ყველის მასის ტექნიკით. აქვს ცილინდრის ფორმა და იწონის 1,5 - 2,5 და 4,5 კგ. ყველი მწიფდება 3-5 თვეში.
полутвердый копченый сыр из коровьего, овечьего и козьего молока золотистого (ближе к коричневатому) цвета снаружи и белого (ближе к соломенному) внутри. Готовится по технике эластичной сырной массы. Имеет форму цилиндра весом 1,5 - 2,5 и 4,5 кг. Созревает в течение 3-5 месяцев.

შემდეგ▼

ყველის მასა თავსდება ხის კასრში, საფუძვლიანად ირევა რათა მიიღონ ერთგვარი მასა. შემდეგ ნაწილდება მოგრძო ფორმებში. ახლადმომზადებული ყველი შემდეგ ... «ბანაობს» რამდენიმე საათის განმავლობაში ცივ წყალში, შემდეგ თავსდება მარილწყალში. რამდენ კილოგრამსაც იწონის ყველი იმდენი დღით ტოვებენ მარილწყალში. ამის შემდეგ თავებს ასუფთავებენ, აბამენ და ხის ჯოხებზე კიდებენ, ისე რომ არაფერს არ ეხებოდნენ. ასე კიდია სამი თვის განმავლობაში და მხოლოდ ამის შემდეგ იბოლება ჩამოკიდებული 12 დღის განმავლობაში პასტა-ფილატას მეთოდით (ყველის მასას აცხელებენ და წელავენ შემდეგ აძლევენ საბოლოო ფორმას, და აციებენ). შესაბოლად გამოიყენება ვაზი, ადგილობრივი ბალახები და სანელებლები. ამის წყალობით მხოლოდ მას აქვს სპეციფიკური, მდიდარი და პიკანტური გემო და არომატი. ყველს აკეთებენ მთელი წლის განმავლობაში. მოიხმარება ცალცკე სალათებსა და ბერძნული სამზარეულოს სხვადასხვა კერძებში. მას მხოლოდ აქ აკეთებენ, ამიტომ მას გააჩნია თავისი სავაჭრო ნიშანი: ყველი «მეცოვონე». «მეცოვონეს» «უყვარს» თეთრი ღვინო. თავისი მაღალი და გაწონასწორებული სიმწკლარტის გამო, ღვინო «კტიმა ავეროფი» იდეალურია ამ ყველისთვის, ხოლო მისი მჟავიანობა ხაზს უსვამს ყველის განუმეორებელ გემოს.
Сырная масса помещается в деревянные бочки, тщательно перемешивается для получения однородности. Затем распределяется в удлиненные формы. Свежеизготовленный сыр затем … «купается» несколько часов в холодной воде, а потом помещается в емкости с рассолом. Сколько килограмм весит сыр, столько дней он и пробудет в рассоле. После этого головки обвязывают, обтирают и подвешивают на деревянных балках, чтобы они ни с чем не соприкасались, для созревания. Так он висит 3 месяца и только после этого коптится подвешенным 12 дней по методу паста-филата (сырную массу нагревают и вытягивают. После вытягивания сыру придают окончательную форму, затем незамедлительно охлаждают). Для копчения используется виноградная лоза, местные травы и пряности. Благодаря этому имеет характерный богатый и пикантный вкус и аромат, присущий только ему. Делают сыр круглый год. Употребляется  отдельно, в салатах и в приготовлении самых разных блюд греческой кухни.  Делают его только здесь, поэтому он имеет свою торговую марку:  сыр «Мецовоне». «Мецовоне» «любит» белое  вино. Благодаря своей высокой и уравновешенной терпкости вино «Ктима Авероф»  идеально подходит для этого сыра, а его кислотность прекрасно подчеркивает неповторимый вкус сыра. 

«მეცოველა»

მეცოვოს სხვა ცნობილი ყველი აგრეთვე კეთდება ცხვრის (80%), ძროხისა (10%) და თხის (10%) რძისგან. ეს ნახევრადმყარი ყველი თეთრი-ყვითელი ფერისაა. აკეთებენ გაზაფხულზე და ზამთარში. თავიდან ყველი 2 დღით თავსდება მარილწყალში, შემდეგ ახვევენ მშრალ მსხვილ მარილში.მომწიფების პროცესი გრძელდება დაახლოებით 3 თვე.
другой знаменитый сыр из Мецово также делается из смеси овечьего (80%),  коровьего (10% ) и козьего (10%) молока. Это полутвердый сыр бело-желтого цвета. Делают его весной и зимой. Сыр сначала на 2 дня помещается в рассол, а затем обкладывается сухой крупной солью. Созревание продолжается около 3 месяцев.

შემდეგ ▼

აქვს ცილინდრის ფორმა, საშუალო ზომისაა, ჩვეულებრივი თავი 2-2,5 კილოგრამს იწონის. ძლიერი და გემრიელი «მეცოველი» ითხოვს ღვინოს კარგი მჟავიანობით ინტენსიური «характером» 
Имеет форму цилиндра средних размеров, вес обычных головок 2-2,5 кг. Сильный и насыщенный вкус «мецовелы» требует вино с хорошей кислотностью и соответственно интенсивным «характером», чтобы его уравновесить. «Порфири Ги» идеально подойдет для сопровождения этого сыра. Ну а если вы любитель более спокойных сочетаний выберите розовое вино.

Производство  этих знаменитых сыров имеет свою историю. Один из самых больших меценатов страны, политик Евангелос Аверов, руководитель «Фонда Михаила Тосицы» (другого большого мецената), выходец из этих мест, желая помочь экономическому развитию района, посылал в Италию для обучения сыроваренному делу молодых мецовитян, детей местных животноводов. Один из них, когда вернулся после учебы на родину, решил в первый раз сделать сыр самостоятельно. Однако он боялся испортить 250 л молока, которые были нужны для одной головки сыра в 25 кг. «Боюсь, вдруг не получится»,- обратился он  к Аверову. «Ничего, не бойся! Ты испортишь молоко, а я заплачу! Только так можно научиться  делу!», - ответил ему Аверов. Было это в 1968 г. Вот примерно так и появился этот знаменитый сыр, греческий вариант итальянского «проволоне»,  в Греции. Многие итальянцы, попробовавшие  «мецовоне», считают, что он даже вкуснее, чем их родной «проволоне». Для его производства великий меценат привез тогда в Мецово специальные породы коров из Швейцарии и даже из королевских ферм Елизаветы II, и дал им в шутку королевские имена.

«პარმეზანა»

ყველის «მეფედ» ითვლება. გარედან მოყვითალო-მოოქროსფერო შეფერილობისაა. შიგნიდან ყვითელი, ხორბლისფერი. ძალიან მყარი, მინიმალური ტენიანობით. როგორც კი შედის ჰაერთან კონტაქტში, უფრო მყარი ხდება. ინახება მარილწყალში 20დან 30 დღემდე.
считается «королем» сыров. Снаружи он желтовато-золотистого цвета. Внутри желтый, зернистый. Очень твердый, с минимальной влажностью. Как только входит в контакт с воздухом, становится еще более твердым. Выдерживается в рассоле от 20 до 30 дней.

შემდეგ ▼

გამოდის მრგვალ ფორმაში წონით 25 კილოგრამი. «პარმეზანუს» დაჭრა საკმაოდ რთულია. ის სპეციალური ჯოხის დახმარებით ორ ნაწილად იჩეხება როგორც საზამთრო. ყველი ძალიან გემრიელია, მაგრამ მისი გაკეთება საკმაოდ რთულია. «პარმეზანის» წარმოებისთვის საჭიროა ახალი, ძროხის არასტერილიზებული რძე «ორი მოწველის». საღამოს მოწველილ რძეს ტოვებენ მთელი ღამით უჟანგავ ცისტერნებში რათა ბუნებრივი გზით განაცალკეონ ნაღები რომლითაც შემდეგ ამზადებენ კარაქს. შემდეგ «საღამოს» რძეს ურევენ დილით მოწველილ რძეს, ჯერ კიდევ თბილს. ის ქარხანაში დილით ადრე დიდი სატვირთო მანქანით მიეწოდება რომელიც მანამდე ყველა მესაქონლესთან მიდის რათა ახალი რძე წამოიღოს. რძე იწონება. თითოეული პარტიის სინჯიიგზავნება ლაბორატორიაში რძის ხარისხია შესამოწმებლად. შემდეგ რძე გადის სპეციალურ ფილტრში სადაც სუფთავდება. შემდეგ უჟანგავი მილებით ხვდება შესაბამის ქვაბში სადაც ხდება პასტერიზაცია (ყველის სახეობის გათვალისწინებით), გაფუება და შედედება. მას შემდეგ რაც ყველი გამოეყოფა შრატს დაიწყება ყველის შექმნის პროცესი. მისი მომწიფებისთვის საჭიროა არანაკლებ ორი წელი. პარმეზანუს იტალიისა და საბერძნეთის გარდა არსად არ აკეთებენ.  ......
Выпускается в форме круглых головок весом  25 кг. Резать «пармезану» трудно. Правильно это делать, раскалывая его пополам, как арбуз, с помощью специальных клинышков. Сыр очень вкусный, но делать его достаточно трудно. Для производства «пармезаны» необходимо свежее, не пастеризованное коровье молоко «двух доек». Молоко вечерней дойки оставляют на всю ночь в нержавеющих емкостях для того, чтобы естественным путем отделить сливки, из которых потом делают свежее сливочное масло. Затем «вечернее» молоко смешивается с молоком утренней дойки, почти еще горячим. Оно доставляется на завод рано утром на грузовичке, который объезжает местных животноводов и собирает у них свежий удой. Молоко взвешивается. Пробы из каждой партии отправляются в лабораторию для проверки качества молока. Затем молоко пропускается через специальные фильтры  для очистки. После этого по нержавеющим трубам оно попадает в соответствующие котлы, где происходит пастеризация (в зависимости от вида сыра), закваска и  свертывание. После того как сырная масса отделится от сыворотки, и начинается собственно процесс создания самого сыра. Для его созревания нужно не менее двух лет. Пармезану не делают больше нигде, кроме Италии и Греции. Когда несколько лет назад тогдашнему комиссару ЕОК г. Натали, посетившему сыроварню Фонда, сказали, что здесь делают «грану» (так в Италии называют «пармезану»),  комиссар ответил, улыбнувшись: «Это невозможно». Когда же ему дали попробовать сыр, он был настолько поражен его вкусом, что признал его даже лучшим, чем итальянская «грана». «Пармезана» - сыр со своим «темпераментом». Поэтому он требует и такого же вина – крепкого, с большим количеством  танина, со своим характером. Из местных вин для «пармезаны» больше всего подходит марка «Флогеро».

 «Гравьера»

ცხვრის რძისგან დამზადებული ყველი. მზადდება მხოლოდ 20 მაისიდან 20 ივლისის ჩათვლით. ამ პერიოდში ადგილობრივი ცხვრის ფარა მეცოვოშია და ახალი ბალახით იკვებება. ყველი მშრალად მარილდება ანუ ესმევა მსხვილი მარილი, რომელსაც თანდათანობით იწოვს 1 თვის განმავლობაში. მწიფდება 2,5 - 3 თვეში 12-16 გრადუს ტემპერატურამდე.  
сыр из овечьего молока. Делают его только с 20 мая до 20 июля. В это время местные овечьи стада находятся в Мецово и питаются свежей травой. Подвергается сухому солению, т.е. обкладывается крупной солью, которая постепенно впитывается в течение 1 месяца. Созревает сыр как минимум 2,5 – 3 месяца при температуре 12 -16 градусов.

შემდეგ ▼

ცხიმიანობა - 25%, ტენიანობა - 38%. გარედან ყველი დაფარულია მოყვითალო ფერის კანით, შიგნიდან - თეთრი-მოყვითალო, ნახვრეტებით. გააჩნია ოდნავ მლაშე, მოკარაქო გემო და მდიდარი არომატის ბუკეტი. თავები «гравьеры» იწონის 12-15 კილოგრამს. მოიხმარენ როგორც ცალკე ან ხილთან ერთად ასევე სუფლეს მოსამზადებლად, სხვადასხვა სალათისთვის. ძალიან კარგია თეთრი ღვინოსთან ერთად.
Имеет жирность – 25%, влажность – 38%. Снаружи сыр покрыт  желтоватого цвета коркой, внутри – бело-желтоватый, с дырочками. Имеет слегка соленый, маслянистый вкус и богатый букет ароматов. Головки «гравьеры» весят 12 – 15 кг. Употребляется  как отдельно или с фруктами, так и для приготовления суфле, различных запеканок, салатов. Очень хорош в сопровождении белого или некрепкого красного вина. Сочетание с красным «Катоги. Авероф» – проверенный временем выбор, ведь бархатный вкус вина прекрасно уравновешивает богатый вкус сыра.

თხის ყველი «მეცოვისიო»

«ჩრდილოეთური» ან «მაისის» ასე იწოდება სხვაგვარად. უკვე გახდა მეცოვოს სინონიმი. იწარმოება მხოლოდ მეცოვოში, ტოსიცის ყველის ფონდში და მხოლოდ მაისში, როდესაც ადგილობრივი თხები მუხის ნაზი ფოთლებით იკვებებიან. 
«Севр» или «майский», как его еще называют, тоже давно уже стал синонимом Мецово. Производится он только в Мецово,  на сыроварне фонда Тосицы и только в мае, когда здешние козы питаются нежными листьями дубов.

შემდეგ ▼

ყველის მასის ფორმირებისას მას უმატებენ მსხვილ შავ წიწაკას და აჩერებენ მარილწყალში. ყველს გააჩნია თეთრი ფერი როგორც შიგნიდან ასევე გარედანაც (თხის რძე ძროხის რძეზე უფრო თეთრია). მყარი, გააჩნია 
Во время формирования сырной массы в нее добавляется крупный черный перец, а затем следует выдержка в рассоле. Сыр имеет белый цвет и внутри, и снаружи (козье молоко белее коровьего). Твердый, имеет форму пухленьких цилиндрических головок весом 1,5 кг. Благодаря перцу имеет сложный вкус и аромат. Положитесь на золотой закон гармонии и выберите для этого сыра вино Traminer. Его травный аромат и  уравновешенная кислотность увенчают наслаждение сыром. Прекрасно подходит как закуска и к местной виноградной водке «ципуро». 


В деревне Дросохори  (недалеко от озера Янины) есть сыроваренный завод «Мецово». Здесь делают другие знаменитые сыры из Мецово: «Влахотири», «Архонтико», «Влаха», «Кефалогравьера», «Кефалотири», «Кассери», «Анфотиро», «Мизитра», «Гравьера», «Кефалопармезана» и другие. Некоторые из них, например, «Влахотири»,  «Архонтико», «Влаха», тоже можно попробовать и купить только в магазинчиках на площади Мецово.

Сегодня на сыроварнях в Мецово перерабатывается до 1.600 т молока ежегодно,  из которого  производится около 170 т сыра. В основном это «мецовоне». «Пармезаны» делается всего 60 голов в год (около 1,5 т). Количество, конечно, небольшое - столько позволяет традиционный способ его производства. Поэтому сыры из Мецово не так легко найти в супермаркетах. Помимо Мецово,  их можно купить только в некоторых определенных магазинах Афин, Салоник и Янины. Что же касается их аромата и вкуса, приезжайте в Мецово и попробуйте их!